Ο Αλέκος Φασιανός είναι ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους στο χώρο των εικαστικών τεχνών της Ελλάδας κατά το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Εκπαιδεύτηκε στη μουσική αλλά διακρίθηκε στη ζωγραφική της Σχολής Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου Αθηνών (1956-1960) με τον Γιάννη Μόραλη να είναι ο κύριος δάσκαλός του.

Ο Αλέκος Φασιανός έχει πραγματοποιήσει πολλές διεθνείς εκθέσεις στην Αθήνα, στο Αμβούργο, στην Ιαπωνία,
στο Μιλάνο, στο Μόναχο, στο Παρίσι, στη Στοκχόλμη, στις Ηνωμένες Πολιτείες κ.α
Η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλακά είπε ότι η ζωγραφική του Φασσιανού χαρακτηρίζεται «από μία αμφίδρομη σχέση μεταξύ της καινοτομίας και του ελληνικού μοντερνισμού με στοιχεία από τον Θεόφιλο, τον Τσαρούχη, την αρχαία τέχνη και τον μοντερνισμό.»

Θα θέλαμε ιδιαίτερα να ευχαριστήσουμε τον κ. Αλέκο Φασιανό που ευγενικά συμφώνησε για το
μηνιαίο αυτό αφιέρωμα του Radio Art και μας επέτρεψε να προβάλουμε δικές του δημιουργίες.
Όλα τα έργα που φαίνονται στο banner του Radio Art είναι δικά του.

---------

... Ή ύλη δεν με ενδιέφερε καθόλου, τη θεωρούσα πάντα την ύλη ως ένα κομμάτι ξύλο που μπορείς να πελεκήσεις και
να φτιάξεις ένα καραβάκι. Μια πέτρα που μπορείς να κάνεις γλυπτική. Ενώ άλλους τους ενδιέφερε η ύλη για να κτίσουν σπίτια, η για να δημιουργήσουν άλλα πράγματα για να πλουτίσουν. Κατάλαβα σ’ όλα αυτά τα χρόνια ότι δεν είναι η ύλη που θα σε βοηθήσει και ο κόπος που θα κάνεις, αλλά είναι το ήθος και το ηθικό για να φτάσεις κάπου ...

... Ευτυχία είναι ο καθημερινός κόπος που κάνεις ...

... Κατάλαβα πολύ καλά ότι ακριβώς άμα δεν κάνεις τίποτα στην ζωή σου, κάτι που να σε σπρώχνει να φτιάχνεις πράγματα, να κατανοείς την ύπαρξη σου, δεν υπάρχει ευτυχία. Ευτυχία είναι η στιγμή που φτιάχνεις κάτι, ή που σκέφτεσαι, ή που γράφεις, ή που δεν κάνεις τίποτα, αλλά σου επιτρέπει να γνωρίσεις τον εαυτό σου...

... όσο προχωράμε προς τα εμπρός φεύγει το μυθικό, όλα γίνονται κατα κάποιο τρόπο τεχνολογικά, και επιστημονικά ...

... Αλλά χρειάζεται ο μύθος για να μπορέσεις να προχωρήσεις και να σταθείς μέσα στην σύγχρονη ζωή. Και στο τελείωμα που θα ξαναγίνει πάλι η γη, ίσως θα ξαναγίνουν τα πράγματα χάρη σε μια άλλη έκρηξη. Ίσως να υπάρχουν τα 
σπέρματα και οι μνήμες του παλιού μύθου μέσα στον καινούργιο μύθο που θα δημιουργηθεί, αυτόν της αιωνιότητας.

-----------

Επιλογή μικρών αποσπασμάτων απο το Βιβλίο «0 μύθος της αιωνιότητας» του Αλέκου Φασιανού.