|
Πλησιάζοντας στο τέλος του χρόνου, στον μήνα των Χριστουγέννων, σκεφτήκαμε να παρουσιάσουμε ένα παραμύθι για έναν ομορφότερο κόσμο, γιατί το παραμύθι είναι η νίκη του αδυνάτου, ανατρέπει την φθορά και τον χρόνο. Στα παραμύθια τα πάντα μπορούν να συμβούν γιατί το παραμύθι είναι τέχνη και γι’ αυτό είναι ανατρεπτικό. Πάντοτε οι μεγάλοι εχθροί του παραμυθιού ήταν οι ολοκληρωτικές μορφές ελέγχου του ανθρώπου. Ο Θανάσης Δρίτσας, μέλος της ομάδας μας, είναι ένας ανατρεπτικός καλλιτέχνης, ένας γιατρός, συνθέτης που γράφει παραμύθια, όπου εκεί γίνεται κατορθωτό να υπάρχει μια άλλη, πιο όμορφη, πιο δίκαιη τάξη του κόσμου. Στο όνειρο της Αθηνούλας το κρεβάτι της μικρής Αθηνούλας έμοιαζε με βάρκα και ένα βράδυ ονειρεύτηκε ότι σιγά-σιγά το δωμάτιο της πλημμύρισε και ανέβηκε η στάθμη του νερού μέχρι το ταβάνι. Η Αθηνούλα ξύπνησε τότε, παρατηρώντας όλα τα αντικείμενα και τα παιχνίδια να κολυμπάνε λικνιστικά μέσα στο δωμάτιο της που είχε πραγματικά μεταμορφωθεί σε ένα γιγάντιο ενυδρείο.
Απόσπασμα από την Επανάσταση των Χιονανθρώπων: Τα ξημερώματα της γιορτής των Χριστουγέννων όλα τα αυτοκίνητα της πόλης ήσαν ακινητοποιημένα μέσα στο χιόνι. Τα περισσότερα σπίτια έμειναν χωρίς ηλεκτρικό και οι κάτοικοι της πολιτείας Φρόστις άρχισαν να χρησιμοποιούν πρωτόγονα μέσα, που τα είχαν ολότελα ξεχάσει, για να ζεσταθούν, να κινηθούν και να φάνε. Άναβαν συνέχεια τα τζάκια με ότι πρόχειρα ξύλα έβρισκαν και ζέσταιναν το νερό στη φωτιά για να μαγειρέψουν και να πλυθούν. Σε όλα τα σπίτια ανακάλυψαν το φως των κεριών και τις λάμπες λαδιού και το βράδυ των Χριστουγέννων υπήρχε μια μοναδικά κατανυκτική ατμόσφαιρα σε όλη την παγωμένη πολιτεία. Όταν οι αρχές και ο δήμαρχος της Φρόστις κυκλοφόρησαν μουδιασμένοι στην αγορά και στους κεντρικούς δρόμους, ανακάλυψαν τότε και διάβασαν παντού τα πανώ και τις προκηρύξεις της επαναστατικής ομάδας των χιονανθρώπων. Ο αρχηγός των χιονανθρώπων όμως, «η Μεγάλη Χιονοστιβάδα», είχε δώσει εντολή όλοι οι χιονάνθρωποι να είναι πίσω στης συνηθισμένες θέσεις τους το πρωί ανήμερα των Χριστουγέννων. Ακίνητοι, παγωμένοι αλλά γελαστοί αρκτικοί σκοπευτές. Φανταχτεροί και όμορφοι με όλα τα πολύχρωμα αξεσουάρ τους. Τους σκούφους, τα κασκώλ, τα καρότα στη μύτη, τα σκουπόξυλα που ήσαν και τα μοναδικά τους όπλα στην απίθανη αυτή επιχείρηση. Ο δήμαρχος αλλά και πολλοί από τους απλούς πολίτες της Φρόστις δάκρυσαν, και αγκάλιασαν τον φανταχτερό χιονάνθρωπο, «την Μεγάλη Χιονοστιβάδα», που έστεκε περήφανος στην αυλή του δημαρχείου. Είχαν απόλυτα καταλάβει το μήνυμα αυτής της επανάστασης των χιονανθρώπων. Μια αληθινή χαρά, επιτέλους, απλώθηκε σε όλη την πολιτεία Φρόστις εκείνο το βράδυ κάτω από το φως των κεριών. Χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς πετρέλαιο, χωρίς αυτοκίνητα. Η ενέργεια των κεριών είχε όμως φορτίσει τις καρδιές όλων και γιόρταζαν τα Χριστούγεννα με μια υπόσχεση ζωής για το αύριο.
|
|
![]() |
![]() |
|
|
|||