|
Πέρασμα, Μάρτιος 2010, Γιώργος Σταυρακάκης
«Η δημιουργία είναι ίσως το τελευταίο ελεύθερο κάστρο για να μπορεί να σκαρφαλώνει ο άνθρωπος και να ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία».
Δεν πρόκειται για τίποτα το συνταραχτικό
ούτε καλά – καλά σπουδαίο.
Αυτός ο άνθρωπος δεν πυροβόλησε κανένα.
Είναι ένα σαξόφωνο στη βροχή.
Φτάνει μέχρι εδώ, από χιλιάδες μίλια μακριά
κι αρχίζει το παιχνίδι του. Κλείνω τα μάτια και ακούω.
Στην πλάτη μου τα επιτόκια της Credit Suisse Bank,
το κορίτσι με τα walkman, το κλικ της ομπρέλας.
Έτσι καταγράφονται οι πρώτες λέξεις.
Είναι πιο πολύ ήχος. Πιο πολύ υποψία...
Γιώργος Σταυρακάκης
----------
Στα 3 και πλέον χρόνια που το Radio Art λειτουργεί, ήταν για μένα ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη η γνωριμία με το έργο του Γιώργου Σταυρακάκη, ενός σπουδαίου ποιητή και τραγουδοποιού από την Κρήτη που εδώ και αρκετά χρόνια ζει και δημιουργεί στην Αθήνα.
Διαβάζοντας την ποίηση του καταλαβαίνει κανείς ότι ο Γιώργος Σταυρακάκης είναι ένας ανιχνευτής των κοινωνικών συνθηκών, των ανθρώπινων σχέσεων κι ένας ιδιαίτερα ευαίσθητος καταγραφέας της ζωής που έχει το χάρισμα να μετουσιώνει τις σκέψεις του σε υπέροχη ποίηση.
Γράφει απλά, πρωτότυπα, με όμορφη γλώσσα και εστιάζει κυρίως στη διάβρωση της ζωής μας που οδηγεί στη μοναξιά, στην απομόνωση... σε μια ζωή κενή περιεχομένου.
Αν και τα θέματα του είναι σκληρά, κατορθώνει με το μεγάλο του ταλέντο και τον ιδαίτερο τρόπο που γράφει σε μικρά κυρίως ποιήματα να δημιουργεί μια γλυκιά αίσθηση, μεταδίδοντας ένα άγγιγμα που διαπερνάει σε βάθος την ίδια την ύπαρξη μας.
Η ποίηση του Γιώργου Σταυρακάκη έχει τη δύναμη να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους γιατί ενεργοποιεί μέσα μας μικρές φωτιές που φωτίζουν κομμάτια του μυαλού και της ψυχής μας που ξεχνάμε να επισκεφτούμε.
Ο Γιώργος Σταυρακάκης ανήκει σε εκείνους τους λίγους ποιητές – τραγουδοποιούς που μας δίνουν ελπίδα γιατί με το έργο τους και τη στάση ζωής τους, μας θυμίζουν ότι η ψυχή, αλλά και η ίδια η ζωή δεν πρέπει να πουλιέται ούτε και να αγοράζεται και ότι η αλήθεια δεν είναι ποτέ σκληρή, βαρύ κι αβάσταχτο είναι μόνο το ψέμα.
Ο Γιώργος Σταυρακάκης φιλοξενείται στο Radio Art αυτό τον μήνα όχι ως απλός καλεσμένος αλλά ως αγαπημένος φίλος. Ζητήσαμε από τον ποιητή να γράψει ένα κείμενο ειδικά για το Radio Art, που αναφέρεται παρακάτω. Επίσης, παραθέτονται ορισμένα σχόλια δημοσιογράφων που έχουν γίνει στο παρελθόν για τον Γιώργο Σταυρακάκη, ορισμένα ποιήματα του που εμείς επιλέξαμε και επιπλέον ένα σύντομο βιογραφικό του.
Μουσικές και τραγούδια του Γιώργου Σταυρακάκη θα ακούγονται απο τα δύο κανάλια του σταθμού μας (Ελληνικό και Jazz) κάθε Τρίτη και Πέμπτη 5-6 το απόγευμα. Επίσης ποιήματα του θα ακούγονται στην διάρκεια όλου του 24ωρου, σε απαγγελίες απο τον ίδιο τον ποιητή και από την R.V. Οι επιλογές των μουσικών επενδύσεων των απαγγελίων έγιναν απο το Radio Art. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στο Studio του Radio Art.
Θερμά ευχαριστούμε τον Γιώργο Σταυρακάκη για την εξαιρετική συνεργασία.
Λάμπρος Μητρόπουλος
----------
Ψηλά τη λέξη!
Με τα χέρια με τον ώμο
Ψηλά,
Να τη χτυπήσει ο ήλιος
Π. Πρεβελάκης
Υπάρχουν συναντήσεις σ’ αυτή τη ζωή που είναι κάτι παραπάνω από μία ερωτική συνύπαρξη, κάτι παραπάνω από ένα ανοιχτό παράθυρο στο σκοτάδι της ψυχής. Σ’ αυτές τις συναντήσεις αρνείσαι να μιλήσεις και να σου μιλήσουν σε μία κοινή γλώσσα. Έχεις κατά κάποιο τρόπο παραδεχτεί μία διαστροφή, γιατί στην πραγματικότητα η συνάντηση και η σχέση με την ποίηση είναι πρωτίστως μια ηδονή και μαζί ένας καταλύτης για τη θεώρηση της ζωής και των αξιών αυτήςֹ μα πάνω απ’ όλα, ένας θεϊκός τρόπος ν’ απαντάς σε πανάρχαια ερωτήματα που βασανίζουν τους ανθρώπους.
Ο ποιητής κρατάει καλά κρυμμένα τα «μυστικά» αυτής της σχέσης, αφού γνωρίζει ότι πρόκειται για ιδεώδη που του έχουν εκχωρηθεί και πως ο ίδιος δεν είναι ο πρωταρχικός τους δημιουργός. Δεν είναι λοιπόν διατεθειμένος να απεμπολήσει αυτά τα ιδεώδη, αλλά να τα αναδείξει και να τα υπερασπιστεί.
Η ποίηση, από την άλλη, δεν μπορεί να είναι και δεν είναι κοινός τόπος για όλους τους ανθρώπους. Την κατοικούν μονάχα εκείνοι που καταλαβαίνουν ότι η γλώσσα δεν είναι απολύτως αθώα και πως οι λέξεις από μόνες τους δεν είναι ποιήματα. Εκείνοι που καταλαβαίνουν πως πρώτα απ’ όλα πρέπει να οικοδομήσουν μέσα τους καινούργιους κόσμους και μαζί να χτίσουν γειτονιές για να κατοικήσουν οι λέξεις, έτσι που η κάθε μια να έχει ανάγκη την άλλη και να μην μπορούν να ζήσουν χώρια. Μόνον έτσι οι λέξεις μπορούν να γίνουν ποιήματα. Η κάθε μετάθεση απ’ αυτό το περιβάλλον είναι και ένας ιδιότυπος θάνατος, το ίδιο θλιβερός όπως και ο θάνατος των ανθρώπων, ενώ στις γειτονιές της ποίησης οι λέξεις ζουν, αναπνέουν και λάμπουν για πάντα.
Γιώργος Σταυρακάκης
----------
Έχουν πεί για τον Γιώργο Σταυρακάκη:
«‘Ετσι νομίζω ότι, ο Γιώργος, σε παίρνει σε ένα ταξίδι, ελκυστικό, πότε της ασπρόμαυρης αθωότητας και πότε σε παιγνίδια ρεαλισμού, κατάλληλα μόνο για μεγάλους. Από τους ελάχιστους επιμένοντες στις περιπλανήσεις του – μας παραδίδει την ιδιοπροσωπεία του με κάθε ειλικρίνεια ..... όμορφα και μελαγχολικά όμως, αφηγηματικά όσο αντανακλώνται οι σιωπές στα μυστικά που όλοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μοιραζόμαστε.» Ν. Κατσαμά
«Ευαίσθητος, γλυκομίλητος, με αδρές λέξεις στον κάθε του στίχο μας παίρνει από το χέρι, μικρούς ακόμα στην ηλικία του ποιητικού του λόγου, για να περπατήσουμε μαζί του προς το μέλλον. Είναι η κατάρα του ποιητή πάντα να βλέπει προφητικά μπροστά! Πάντα γλωσσικός μάντης αυτός, συμπληρώνει με τους στίχους του τις γραφές του αύριο.» Κ. Αρ. Αίλιος
«Στίχοι, αποτέλεσμα της περιπλάνησης του στο χώρο που τα αγάλματα κι οι κορνιζαρισμένες ιδέες δεν χωρούν. Τα λόγια του γυμνωμένα κι αληθινά καταφέρνουν να φτάσουν σε εκείνη την περιοχή όπου ο έρωτας και οι ψίθυροι της καρδιάς ακολουθούν μονάχα τα χνάρια των αισθημάτων. Αδιαφορούν γι’ ανάγκες και σκοπιμότητες και οικοδομούν τους δικούς τους κόσμους, φτιαγμένους από στιγμές που έχουν ακινητήσει. Στιγμές δικές μου, δικές σου, που τις αφήσαμε να γλιστρήσουν χωρίς να καταλάβουμε πως μας άγγιξαν. Ο Γιώργος Σταυρακάκης τις κράτησε, θρύψαλα του ανακλώμενου κόσμου μας και μας τις παραδίνει μετουσιωμένες σε λόγο καθαρό, την ποίηση του.» Νίκος Γιγουρτάκης
«Σ’ ένα θρυμματισμένο κόσμο που τα κομμάτια του ραγίζουν την ελπίδα, έρχεται το όνειρο σαν μεταμεσονύχτιος ψίθυρος αγγέλων να ξαναδώσει καινούργια πνοή στη ζωή ανασυνθέτοντας την ομορφιά και τη μαγεία μέσα από τον λυρισμό προσωπικών στιγμών που αποκτούν διάρκεια.... Αυτή η επέλαση των γεγονότων που η ταχύτητα τους τα εγκαθιστά σαν κουρνιαχτό στην ανθρώπινη ψυχή και την «πνίγει» ...... δημιουργεί την ανάγκη στον Σταυρακάκη δημιουργίας ρωγμών, για να ψηλαφίσει την προοπτική μέσα στον χρόνο μιας ανθρώπινης διάστασης, αφού υπολανθάνει η αίσθηση της χαμένης κοινωνικής συλλογικότητας.» Παναγιώτης Γεωργούδης
----------
Απάντηση σ’ ένα γράμμα (από «Το δωμάτιο» 1981)
Να κλάψεις
όταν μεθύσεις απ΄το κρασί που περίσσεψε
στην τελευταία συνάντηση
Να ζητιανέψεις στ΄άστρα το χαμόγελο που ζητάς
και ό,τι άλλο κράτησες μέσα σου
μακριά απ΄τους ανθρώπους
Από ‘δω απογειώθηκαν τα λόγια σου και η ματιά σου
Γίναν κρατήρες που μασάνε ασταμάτητα
τα ψίχουλα της αγάπης
Όνειρο Μεσημεριού (από τα «Φτηνά ξενοδοχεία» 1998-2004)
Όταν τα ραδιόφωνα σώπασαν
ακούστηκαν από μακριά οι φωνές τους
Ξεπρόβαλαν γελαστοί και όμορφοι
Τα όργανα άστραψαν
κι έγινε η νύχτα μέρα λαμπρή
Σμάρια ολόχρυσα πουλιά
άνοιξαν τα φτερά τους
κι ένας δροσερός άνεμος
φύσηξε μέσα μας
χτένισε τα λόγια
τις νότες
κι αυτοί διάβηκαν τους άγνωστους δρόμους
πιασμένοι χέρι – χέρι
πυροβατώντας στις φλογισμένες ψυχές μας
χορεύοντας στο κάλεσμα των πουλιών
Όταν τα ραδιόφωνα σώπασαν
το λόγο είχε ο άνεμος...
Τεχνοκράτες (από τα «Φτηνά ξενοδοχεία» 1998-2004)
Ι
Θάπρεπε να τόχουν καταλάβει
μετά από τόσο πόλεμο
τόσους εξευτελισμούς
τόση γνώση
η νίκη δεν τους αφορούσε
ΙΙ
κι αφού κατασκεύασαν γέφυρες
άνοιξαν δρόμους
ένωσαν θάλασσες
σε μια σχεδία εξαντλημένοι
ζήτησαν σωτηρία (...)
Σκέψου (από τα «Οινομαγειρεία» 2006)
Σκέψου,
τίποτα απ’ αυτά που ζήσαμε
και από αυτά που ζούμε δεν είναι καινούργιο
Αυτή η περιπλάνηση
από σώμα σε σώμα
από ζωή σε ζωή
είναι τόσο παλιά όσο και οι άνθρωποι
Μη λες προσπάθησα
έδωσα τα πάντα
τα πάντα δεν είναι μάχη
δεν είμαστε ήρωες
ήρωες και φονιάδες
είναι τα ίδια πρόσωπα
1972 Πρωτομαγιά (από το «Αντιμόνιο» 2008)
Αποχαιρετούσες το μικρό σου παράθυρο
αποστρέφοντας το βλέμμα
πατέρας της υπομονής σε αφιλόξενη πόλη
και μαζί διαρρήκτης στο άβατο της άνοιξης
κουβαλητής πατέρας
με κρινάκια της θάλασσας στα Χέρια
και στις τσέπες χούφτες αμμόλοφους
φορτωμένος κι ανάλαφρος
χορευτής στην αυλόπορτά μας.
----------
Γιώργος Σταυρακάκης - Σύντομο Βιογραφικό:
Ο Γιώργος Σταυρακάκης γεννήθηκε στη Κρήτη όπου έζησε μέχρι και το 1996, ενώ τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σε νεαρή ηλικία αρχίζει να εμφανίζεται με την κιθάρα του σε μπουάτ της Κρήτης τραγουδώντας ελληνικές μπαλάντες, ενώ παράλληλα εκείνη την εποχή εκδίδεται η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Το δωμάτιο».
Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ταξιδεύει στο εξωτερικό, όπου τραγουδάει ελληνικό και ξένο τραγούδι σε πόλεις της Γερμανίας, της Ελβετίας και της Ολλανδίας. Είναι η περίοδος όπου εκδίδεται η δεύτερη ποιητική του συλλογή με τίτλο «Συνάλλαγμα τέλος».
Επιστρέφοντας το 1987 στην Ελλάδα και στο Ηράκλειο της Κρήτης εμφανίζεται σε διάφορες παραστάσεις με τραγούδια, παρλάτες αλλά και οργανώνοντας ποιητικές βραδιές. Αρθρογραφεί συχνά στον τοπικό Τύπο, παρεμβαίνοντας στα πολιτιστικά δρώμενα του Ηρακλείου, ενώ παράλληλα συνεργάζεται με την ΕΡΑ ως μουσικός παραγωγός.
Το 1988 εκδίδεται η τρίτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Ένα παλιό καλοκαίρι».
Τον Ιούλιο του 2002 κυκλοφορεί από την Wave Music η νέα του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Γυάλινα Φτερά».
Τον Οκτώβρη του 2003 συνεργάζεται με τον Ελβετό ιταλόφωνο συνθέτη και τραγουδοποιό Marco Zappa και ηχογραφούν από κοινού το τραγούδι «SognoGreco» για τον δίσκο «SognidiGiorni» που κυκλοφορεί στο εξωτερικό.
Τον Μάιο του 2006 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σείστρον» ο τρίτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο «Απουσίες» ενώ παράλληλα κυκλοφορεί η καινούργια του ποιητική συλλογή «Οινομαγειρεία», καθώς και η δεύτερη έκδοση «80+1 Ποιήματα».
Τον Δεκέμβριο του 2006 κυκλοφορεί στο εξωτερικό το CD του Marco Zappa, «In Giro Una Vita» με τρία τραγούδια του Γιώργου Σταυρακάκη στα ιταλικά.
Τον Φεβρουάριο του 2008 κυκλοφορεί από την δισκογραφική «Καθρέφτης» η τελευταία δισκογραφική του δουλειά «Carousel», όπου σε συνεργασία και πάλι με τον Marco Zappa δημιούργησαν δέκα υπέροχα τραγούδια που συνδέουν με ένα εξαιρετικό τρόπο το παραδοσιακό ελληνικό άκουσμα με την «δυτική» μπαλάντα.
Το 2009 κυκλοφορεί από τον «Μετρονόμο» το βιβλίο του «Επέκεινα των Ασμάτων» που συμπεριλαμβάνει όλο το ποιητικό του έργο μέχρι το 2008.
|
